Lee Cho-in.
Cho-in.
Cho-in!
Lee Cho-in!
Cho-in...
Sun-woo...
Co mam zrobić z Cho-inem?
Dopiero wrócił.
Co mam zrobić?
Cho-in...
Tato,
umieściłeś mnie
w inkubatorze, kiedy urodziłem się
trzy miesiące za wcześnie.
Dałeś mi ciało,
ale
moje serce przepadło.
Seo-yeon
była moim sercem.
Straciłem moje serce.
Po tym, co stało się tobie
i co stało się ze szpitalem,
jak mam dalej żyć bez serca?
ZMARŁY LEE CHO-IN
Lee Cho-in...
Naprawdę nic nie pamiętasz?
Zupełnie nic?
Naprawdę chcesz odzyskać wspomnienia?
Dlaczego chcesz je odzyskać,
jeśli mogą cię tylko zranić?
ZMARŁY OH KANG-CHUL
Odzyskałem wspomnienia i kobietę, którą kochałem
Ale może byłbym szczęśliwszy,
gdybym nie miał wspomnień.
W każdym razie...
Zaczynam samotną walkę.
Proszę zejść z drogi..
Pacjent jedzie.
Przepraszam. Proszę zejść z drogi.
Dzień dobry, panie dyrektorze.
Dokąd teraz, tato?
Pediatria? Kardiologia? Położnictwo czy ginekologia?
Jeśli nie odpowiesz, sam wybiorę drogę.
No to jedziemy.
Zaczniemy teraz konferencję
na temat Centrum Neurochirurgii.
Prosimy pierwszego prelegenta o przedstawienie
raportu o głębokiej stymulacji mózgu.
Pierwszy przypadek.
Kobieta, lat 74, skarżyła się
na niekontrolowaną chorobę Parkinsona.
Co oznacza ten uśmiech, Lee Cho-in?
PORWANIE
CHINY
SZPITAL BOSUNG
JEFFERY
LOTNISKO W SZANGHAJU
OH YOUNG-JI
PUSTYNIA
OH KANG-CHUL I SPÓŁKA
ULOTKA
DŻUNGLA
POWRÓT DO KOREI
OBÓZ
Jeśli ktoś naprawdę usiłował cię zamordować,
to, że żyjesz, musi być dla nich szokiem.
Mieli nawet urnę z twoim imieniem.
Dzień dobry.
Witam.
RADA NADZORCZA SEKRETARIAT
ZARZĄD SPOTKANIE
PLAN POWSTANIA CENTRUM NEUROCHIRURGII
PROTOKÓŁ
SPOTKANIE ZARZĄDU
WYNIKI GŁOSOWANIA
NEUROCHIRURGIA 5 RATOWNICTWO 5
LEE CHO-IN
OH KANG-HO
NEUROCHIRURGIA ZATWIERDZONE 16.1.2009
SCHEMAT ORGANIZACYJNY
DYREKTOR CENTRUM NEUROCHIRURGII DR LEE SUN-WOO
INSTYTUT BADAWCZY OH IN-GEUN, BANG TAE-MAN
Panie Choe, co pan wyrabia?
Chce pan pieniędzy, chociaż nie zabił pan Lee Cho-ina?
Nie przekłamujmy przeszłości.
Jesteśmy wykończeni.
Proszę posłuchać!
Stawia mnie pan w bardzo niezręcznej sytuacji.
Stracę Instytut Badawczy w szpitalu Bosung.
Halo?
Te kanalie...
Co jest?
Doktorze Lee...
Skończył pan rozmawiać?
Tak.
Słyszałem, że pan wrócił,
ale byłem zbyt zajęty, żeby zadzwonić.
Miło znów pana widzieć. Proszę usiąść.
Dobrze się pan czuję, jak sądzę?
Nie jestem pewny. Mam ranę na głowie
i przypaloną bliznę na boku, jakby mnie ktoś postrzelił.
To straszne...
Co pana do mnie sprowadza?
Mam dla pana prezent.
Chce pan zobaczyć?
Nie podoba się panu?
To urna, w której przysłał pan moje prochy.
Skąd ten grymas?
Panie Oh, czy pan
naprawdę zidentyfikował moje zwłoki?
Nie...
Nie zrobiłem tego.
Nie zrobił pan?
Ale czy to nie dziwne?
Dlaczego wysłali niezidentyfikowane ciało
do pana,
a nie do rodziny?
Wpadłem na pewien pomysł.
Ludzie, którzy wysłali tę urnę,
to moi porywacze.
To nie ja.
Dlaczego tak zrobili?
Panie Nowobogacki?
Kiedy ogłoszono
powstanie Centrum Neurochirurgii,
akcje podskoczyły o 1000% i bardzo się pan wzbogacił.
Powinien pan nosić chusteczkę.
Panie Oh, powinien pan odesłać prochy
do prawowitego właściciela. Ale proszę zatrzymać urnę.
Myślę, że wkrótce może okazać się potrzebna.
TERMINAL MIĘDZYNARODOWY
To pan Oh. Mam rozłączyć?
Proszę mi to dać.
Oh In-geun?
Uważa mnie pan za głupca?
Chce pan zostać zakopany żywcem?
Jak pan śmie mi grozić?
Dam dziesięć razy tyle.
Co pan powiedział?
Dam dziesięć razy więcej, niż chciałeś.
Gdzie możemy się spotkać, panie Oh?
W porządku.
Szefie.
Zaraz oddzwonię.
Jeśli podpiszę ten dokument, komisja etyki
ponownie otworzy postępowanie dyscyplinarne?
To prawda...
WNIOSEK O UCHYLENIE DZIAŁAŃ DYSCYPLINARNYCH
SYGNATARIUSZ: LEE CHO-IN
Do zobaczenia na komisji etyki.
Wie pan, że nie żywię do pana urazy?
Oczywiście.
Dzięki panu poczułem się dużo lepiej.
Do zobaczenia na komisji.
DOKTOR BANG TAE-MAN
Doktorze Bang, to ja, Oh.
Proszę się nie rozłączać i słuchać uważnie.
Wie pan, co przyniósł mi Lee Cho-in?
Panie Oh...
Ja też dostałem.
Co takiego?
Lee Cho-in był w pańskim gabinecie?
To ja złożyłem zawiadomienie
o nielegalnym handlu lekami przez doktor Kim Hyun-ju.
Teraz to obróciło się przeciwko mnie.
Co się dzieje?
Lee Cho-in spotkał się z panem Oh i doktorem Bangiem.
Co masz na myśli?
Dał urnę panu Oh, mówiąc, żeby ją oddał
ludziom, którzy dostarczyli ciało.
I zmusił doktora Banga
do uchylenia działań dyscyplinarnych przeciw Kim Hyun-ju.
Nie uznano jej za winną sprzedaży leków przeciwpsychotycznych?
Wrobiono ją?
Przepraszam.
Panie Oh, doktorze Bang, nie możecie nic zrobić jak należy?
Panie Dyrektorze...
Trzeba to zatrzymać za wszelką cenę.
Czy zdaje sobie pan sprawę
z konsekwencji przywrócenia doktor Kim?
To może dać drugą szansę zwolennikom Centrum Ratownictwa
na przedstawienie swojego stanowiska.
Tak jest.
Postaram się to zatrzymać.
Panie Oh.
Tak, panie dyrektorze.
Będzie pan odpowiedzialny
za sprowadzenie nieistniejącego ciała Cho-ina.
Słucham?
Będzie pan musiał się tym zająć samodzielnie.
W przeciwnym razie poszukam innego szefa Instytutu Badawczego.
A więc to tak, Lee Cho-in?
To był powód tego uśmiechu?
Zaskoczony?
Co robisz? Przestań.
Jesteś zły?
Przestań sobie żartować.
Spotkałem się z panem Oh.
- Z panem Oh? - Tak.
Słyszałem, że sprowadził moją urnę.
To prawda.
O czym z nim rozmawiałeś?
- Lee Cho-in. - Myślisz, że to Oh In-geun?
Co masz na myśli?
To on porwał mnie i przetrzymywał
za dala od kraju przez sześć miesięcy.
Cho-in, nie pamiętasz, co mówiłeś podczas badań?
Wystarczy, że jesteś z powrotem.
Nie ma sensu...
Nie.
Zmieniłem zdanie.
Co takiego?
Rozmyślałem nad tym całą noc.
Wyrządzono mi krzywdę.
Porwano mnie, uniemożliwiono obecność przy operacji taty.
Muszę się dowiedzieć, kto za tym stał.
Cho-in, jeszcze raz ci powtarzam.
Nic dobrego z tego nie wyjdzie.
To przeszłość.
Jesteś ostatnią osobą, która powinna tak mówić, Sun-woo
Twój brat wrócił z zaświatów po sześciu miesiącach.
I nie pamięta, co się z nim działo.
Powinieneś zrobić wszystko, żeby poznać prawdę.
Lee Cho-in.
Jesteś taki sam jak oni.
Co takiego?
Kiedy dostałeś moje prochy...
Nawet nie ciało...
Powinieneś przynajmniej zlecić badania DNA!
Albo...
Powinieneś dowiedzieć się, kto przysłał prochy.
Jeśli nie zrobiłeś nawet tego, nie różnisz się
od tych, którzy usiłowali mnie zabić.
Też chciałeś, żebym zniknął?
Co ty wygadujesz?
Dlaczego myślisz, że chciałem twojej śmierci?
Powiedziano mi, że twoje ciało zostało znalezione na pustyni
w stanie rozkładu uniemożliwiającym identyfikację.
Razem z prochami dostaliśmy twoją obrączkę.
Nie było żadnych wątpliwości.
To się wydarzyło wtedy, kiedy pojechałem do Chin, żeby cię odnaleźć.
Więc...
Jak możesz coś takiego powiedzieć?
Przepraszam.
Musiałem stracić rozum.
Czasem sam myślę, że coś ze mną nie w porządku.
Nic nie pamiętam.
Czasem myślę, że powinienem być wdzięczny za to, że jestem z powrotem w domu,
ale czasem...
desperacko pragnę odnaleźć człowieka, który usiłował mnie zabić
i rozwalić mu czaszkę.
Przepraszam, Sun-woo.
Rozumiesz mnie?
Tak.
To zespół pourazowy.
Dziękuję.
Już pójdę.
Ale jeśli...
To znaczy, jeśli
znowu wydarzy się coś takiego,
weź jakieś lepsze zdjęcie.
To jest głupie.
Nie sądzisz?
Co kryje się za twoimi działaniami?
Czy to na pewno amnezja dysocjacyjna?
Czy po prostu odgrywasz świetne przedstawienie?
Doktorze Lee Sun-woo.
Gdzie pan jest?
Zgaduję, że Lee Cho-in wciąż żyje.
Spotkajmy się.
Proszę się ze mną jak najszybciej skontaktować
Man-ho, to zaczyna być coraz ciekawsze.
I tak musimy zabić Lee Cho-ina.
Może spotkajmy się z panem Oh. Proponował więcej pieniędzy.
Nie.
Najpierw spotkamy się z Lee Sun-woo i posłuchamy, co ma do zaoferowania.
Ten Lee Cho-in to nasz fundusz emerytalny.
Jedziemy.
Choe Bok-guen, ty głupcze, jak tylko Lee Cho-in zginie,
będzie po tobie.
Byłam na Izbie Przyjęć, ale powiedziano mi, że tu cię znajdę.
Chcesz porozmawiać?
Nienawidziłeś mnie zeszłej nocy?
Mam być szczery?
Poproszę.
Nie jestem pewny.
Seo-yeon...
Wciąż czuję się zagubiony i nie potrafię pewnych rzeczy zrozumieć.
Więc...
Możesz dać mi trochę czasu?
Cho-in...
Nie podejmuj jeszcze żadnych decyzji.
Dopiero wróciłem. Dajmy sobie trochę czasu...
Cho-in.
Możesz być zły,
że nie poczekałam na ciebie nawet pół roku.
Ale tak naprawdę wróciłeś miesiąc temu.
A właściwie to nie ty wróciłeś,
ale twoje prochy i obrączka.
Obrączka, która nas łączyła.
Przepraszam, że nie mogłam na ciebie czekać.
Bardzo przepraszam.
Przestań.
Rozumiem.
To przecież ty, Kim Seo-yeon.
Rozumiem.
To musiało być równie bolesne
jak wtedy, gdy zniknął Sun-woo.
Może nawet bardziej.
Musiało złamać ci serce.
Zawsze jesteś taki, Lee Cho-in.
Nie pozwalasz mi okazać skruchy.
To boli jeszcze bardziej.
Wiem, że cierpisz jeszcze bardziej, ale martwisz się o mnie.
Wiem, jak bardzo mnie kochasz.
Wiem, ale...
Nie mogę teraz zostawić Sun-woo.
Kocham go.
Przepraszam, Cho-in.
Przepraszam.
Nie przepraszaj.
Wszystko w porządku, Seo-yeon.
Nie płacz.
Wszystko w porządku.
Wszystko dobrze, nie płacz.
Jeśli to twoja decyzja, rozumiem.
Wszystko dobrze.
Nie płacz, Seo-yeon.
Jeśli będziesz tak płakać,
pochorujesz się ze smutku.
Dziękuję.
Do zobaczenia następnym razem.
Do widzenia.
Dziękuję.
TERMINAL MIĘDZYNARODOWY
Do widzenia!
LOTNISKO MIĘDZYNARODOWE
Wsiadaj.
Jedziemy...
Tu Oh Young-ji.
Pani Oh Young-ji, tu Lee Sun-woo.
Halo, doktorze Lee.
Zaproponowałem pani pracę w szpitalu,
kiedy spotkaliśmy się z Cho-inem.
Pamiętam.
Okazuję się, że mamy dla pani wolne miejsce.
Może pani przyjść jutro na rozmowę kwalifikacyjną?
Dziękuję za propozycję, ale...
Young-ji.
Cho-in przeżywa ciężkie chwile,
ponieważ stracił pamięć
i ma problemy osobiste.
Jakie problemy?
Dowie się pani, kiedy tu pani przyjdzie.
Będę czekać. Do zobaczenia jutro.
Halo? Doktorze Lee!
PAN LEE CHO-IN
Panie Lee Cho-in,
pan Choe nie spróbuje cię chyba znowu skrzywdzić?
Nie skrzywdzi cię teraz,
kiedy jesteś wśród rodziny.
Ale zaczynam się denerwować.
Co mam zrobić?
Ale to nie znaczy, że nie będziemy się już widywać?
Nie.
Nie mogłabym się z tobą nie spotykać.
Chociaż tyle.
Idź już.
Do widzenia.
Naprawdę?
Komisja etyki znowu rozpatrzy moją sprawę?
Co z tobą?
Przez całe życie cię okłamywano?
Mówię poważnie.
Tak, to w 100 procentach prawda.
Muszę podziękować Cho-inowi.
Wątpię, czy ma czas na moje sprawy.
To nie wszystko.
Cały szpital został postawiony do góry nogami
przez to, co dzisiaj zrobił.
Naprawdę?
Wszyscy mówią, że zostaniesz przywrócona do pracy,
Centrum Ratownictwa zostanie wznowione,
a Lee Sun-woo musi być teraz naprawdę wściekły.
Przez to wszystko nie mogę pracować.
Rozumiem.
Powinniśmy się wkrótce spotkać.
To prawda.
Cieszę się, że Centrum Ratownictwa
może dostać drugą szansę, a na myśl, że mogę cię wkrótce zobaczyć.
moje serce zaczyna skakać z radości.
Naprawdę chcesz o tym teraz mówić, idioto?
To oczywiste, że za sobą tęsknimy.
To piękna rzecz, a ty nazywasz mnie idiotą.
- Jin-geun. - Tak?
Wydaje mi się, że Cho-in zbyt się spieszy.
Miej go na oku.
Dobrze, będę go mieć na oku.
Czy to możliwe, żeby na tym etapie
Centrum Ratownictwa mogło wrócić do gry?
Pani doktor, mam wyniki tomografii pani Oh Kyung-ja.
W porządku.
PIEROGARNIA
Dwie potrawki z kurczaka na ostro?
Dobrze. Już się robi.
Dlaczego nie wraca?
Co tak długo, Seo Jin-ho?
Może kupisz mi skuter, Young-ji?
Trudno jest dostarczać jedzenie na rowerze.
Nie mów tak.
Kang-ho jeździł na rowerze i się nie skarżył,
a nawet woził mnie do pracy i z powrotem.
Przestań narzekać i weź to.
Nie narzekam, jestem tylko wykończony.
Posłuchaj,
jest taki sport w Korei Południowej. Coś z „kulturą”.
Myślę, że mógłbym zdobyć medal, gdybym wystartował w zawodach.
Seo Jin-ho, jeśli jedzenie wystygnie, potrącę ci za to z pensji.
A dlaczego twój brat już nie przychodzi?
Najpierw go nie znosiłem, ale teraz za nim tęsknię.
Jedź już!
Ależ z niego maruda.
Na pewno też byłeś wykończony, panie Lee.
Ale nigdy nie dawałeś tego po sobie poznać.
Nie.
Lee Cho-in.
Wszędzie cię szukałem.
Świetna robota.
Co się dzieje?
Wywróciłeś dziś cały szpital do góry nogami
a teraz się dąsasz?
Co się dzieje?
To nie ważne.
Chodźmy się napić.
Musimy uczcić twój powrót.
Nie mam ochoty.
Dlaczego? Nawet na swoją ulubioną galaretkę?
Jeśli się napiję... to chyba oszaleję.
Nie możesz.
Nie możesz...
Idę się napić. Daj znać, jeśli zechcesz się przyłączyć.
Czy to prawda, że Cho-in wrócił do żywych?
Tak.
Jak to możliwe?
Nic mu nie jest?
Na zewnątrz wygląda dobrze.
Ale może być zraniony wewnętrznie.
Wszystko w porządku, Kim Seo-yeon?
O co pytasz?
Czy na pewno wszystko dobrze?
Tak.
Nie...
Będzie dobrze.
Wiesz, ile Cho-in dla mnie znaczy, Jung-min?
Coś musi być nie tak.
Co takiego?
Wątpię, że chodzi o szpital.
Wiesz coś?
Mów.
No wiesz...
Jest ktoś, kto bardzo mnie przypomina.
Oboje byliśmy chorzy w dzieciństwie i...
Jest
tak wiele rzeczy,
które nas łączą.
Może Cho-in i ja jesteśmy tą samą osobą.
Cho-in był moim mężczyzną,
ale czuję, jakby i był częścią mojego ciała.
Może staliśmy się
tak bardzo do siebie podobni
w każdym aspekcie.
Cho-in leżał w inkubatorze,
a ja w sterylnym pokoju z powodu choroby serca.
Czuliśmy się jak
bliźnięta dwujajowe
i nie mogliśmy bez siebie żyć.
Jakbyśmy byli z tego samego ciała.
Jak bliźnięta.
Jakbyśmy od urodzenia dzielili ten sam los.
Chciałem z nią spędzić resztę życia.
Więc...
Chciałam być jego rodziną.
Rodziną, z którą nigdy nie trzeba się żegnać.
Ale to już nie możliwe.
Powiedziała dzisiaj, że wszystko skończone.
Ale powiedział,
że to już koniec.
Nie.
Ja to zakończyłam.
Myślisz, że to przeznaczenie?
Jak sytuacja z komisją etyki?
Sprawa nie jest prosta, bo to ustawka.
A co z tobą?
Spotykam się z człowiekiem, którego wynająłem w Chinach,
ale martwią mnie pani Nah i dyrektor Lee.
- Co masz na myśli? - Nie widziałeś?
Porzucą nas, jeśli tylko popełnimy błąd.
Masz rację, też odniosłem takie wrażenie.
Ale nasze akcje są bezpieczne?
Są bezpieczne, ale mogą okazać się bezużyteczne, jeśli Lee Cho-in zdecyduje
dochodzić swoich praw do nowego centrum.
To co robimy? Powinniśmy je teraz sprzedać.
Nie możemy. Jesteśmy głównymi udziałowcami.
Jeśli obaj na raz sprzedamy akcje, zwrócimy na siebie uwagę.
Ale jeśli sprzedasz najpierw moje akcje...
Już sprzedałeś swoje.
Myślisz, że mam tyle pieniędzy?
Wszystko włożyłem w Instytut Badawczy.
A co jeśli skończymy bez pracy i bez grosza przy duszy?
Nie możemy do tego dopuścić.
Nie pozwolimy, żeby Lee Cho-in i Lee Sun-woo nas zrujnowali.
Czy to ich wina?
Są tylko marionetkami.
Ktoś za nimi stoi.
ZBIRY CHIŃCZYCY? KOREAŃCZYCY?
My tylko wykonywaliśmy rozkazy.
To nie nasza wina.
KTO ZYSKUJE NA CENTRUM NEUROCHIRURGII
Pozostają tylko matka i Sun-woo.
Postanowiłeś zająć się ratownictwem medycznym?
Nie muszę decydować.
Zrobię to, co mi powiesz.
- Cho-in. - Tak, tato.
Zaufam ci i zbuduję Centrum Ratownictwa Medycznego.
- Dobrze? - Oczywiście.
To było twoje największe marzenie.
To prawda.
Ale możemy natknąć się na silny sprzeciw,
żeby je spełnić.
Widzisz tamten budynek?
Tam zbudujemy centrum.
Tam?
To świetna lokalizacja.
Pacjenci będą mieli łatwy dostęp.
A to dokument,
który przenosi na ciebie akt własności ziemi.
Podpisz.
Nie chcę, tato. Daj to Sun-woo.
Cho-in.
Tato, jestem dozgonnie wdzięczny,
że uratowałeś mi życie
i mnie wychowałeś.
Nie chcę, żeby kawałek papieru poróżnił mnie i Sun-woo.
Daj to Sun-woo.
Musisz to przyjąć, jeśli chcesz spełnić moje marzenie.
Tato.
To jest przeznaczenie.
Coś, co musisz zrobić, nawet jeśli chciałbyś tego uniknąć.
Centrum Ratownictwa Medycznego to twoje przeznaczenie.
PRZENIESIENIE PRAW
CEDENT: LEE JONG-MIN CESJONARIUSZ: LEE CHO-IN
Tato...
Jeśli ta walka to przeznaczenie, które dla mnie wybrałeś,
nie poddam się.
Spełnię twoje marzenie.
Panie Lee Jong-min, możemy już iść?
Tato.
Poruszyłeś palcem?
Tato!
Tato, rusz palcem jeden raz, jeśli chcesz powiedzieć „tak”,
i dwa razy jeśli chcesz powiedzieć „nie”.
Słyszysz mnie, tato?
A zatem
wiesz kim jestem?
Nazywam się Lee Sun-woo?
Tato.
Jesteśmy w Cheong-ju
na murach Sangdang.
Nazwa pochodzi od Sangdang-hyun,
z okresu Baekje.
Dam państwu trochę czasu,
żeby zrobić zdjęcia.
Proszę to zapamiętać.
Panie Lee Cho-in, jesteś teraz szczęśliwy
razem z rodziną i bliskimi?
W Cheong-ju jest już wiosna.
Mam nadzieję, że jesteś szczęśliwy tak jak ciepła, wiosenna pogoda.
ROZMOWA KWALIFIKACYJNA DLA KOORDYNATORÓW MIĘDZYNARODOWYCH
LEE SUN-WOO
Zrobię państwu zdjęcie.
Puść mnie!
Kto to?
Pobity w bójce. Uderzony w głowę.
Ale odmawia poddania się leczeniu.
Chyba pragnie śmierci.
Nie róbcie mi krzywdy.
Zabiję każdego, kto mnie skrzywdzi.
Puśćcie mnie, dranie!
Choi Chi-soo...
Oh Kang-ho?
Jesteś Kang-ho, prawda?
Oh Kang-ho.
Jesteś Kang-ho, prawda?
Prawda...
Nie spodziewałem się tego,
kiedy zobaczyłem cię na pustyni.
Mimo to Kang-chul wspominał przecież
że możesz być słynnym lekarzem z Korei Południowej.
Lee Cho-in...
Naprawdę nazywasz się Lee Cho-in?
Znasz mnie? Nazywasz się Kang-ho, prawda?
To pomyłka.
Nie zgrywaj idioty.
Jesteś Kang-ho.
Oh Kang-ho, gdzie Young-ji?
Nie jesteście razem?
Co robisz?
Uspokójcie go i zabierzcie na tomografię.
Powiedz prawdę. Jesteś Oh Kang-ho?
Myli się pan.
Trzymajcie go.
Zróbcie wszystkie badania. A potem tomografię mózgu.
Tak jest.
Przyjdę po badaniach.
IZBA PRZYJĘĆ
Doktorze Lee, mamy jego wyniki.
Krwiak podtwardówkowy.
Wezwać neurochirurgię i zamówić salę operacyjną?
Doktorze.
Proszę dać mi chwilę.
Znów się spotykamy, Choi Chi-soo.
Oh Kang-ho.
Możesz umrzeć, jeśli nie zaczniemy operować
w ciągu 30 minut.
Więc otworzę ci czaszkę i przeprowadzę operację.
To nie znaczy, że pozwolę ci żyć.
Co takiego?
Nie wszyscy wychodzą cało z operacji.
Spodziewaj się tego.
Kanalio!
Pomocy!
Oh Kang-ho mnie zabije!
Nie chcę operacji!
Oh Kang-ho, kanalio, chcesz się zemścić?
Operujemy. Zarezerwujcie salę.
- Nie wezwiemy neurochirurgii? - Chcecie, żeby umarł?
- Ja go zoperuję. - Dobrze, panie doktorze.
Halo?
Doprowadźcie to do końca.
Panie Choe, proszę doprowadzić sprawę do końca.
Trzeba to skończyć w Cheong-ju.